Vitamine D is een hormoon verantwoordelijk voor het bevorderen van de opname van calcium door het maag-darm stelsel. Vrijwel alle cellen in ons lichaam hebben vitamine D receptoren, hetgeen inhoudt dat zij een voldoende niveau van vitamine D nodig hebben om goed te kunnen functioneren. De gezondheidsrisico’s geassocieerd met een vitamine D deficiëntie worden momenteel hoger ingeschat dan enkele decennia geleden.

Vitamine D deficiëntie wordt momenteel erkend als een globale epidemie. Ernstige vitamine D deficiëntie is oorzakelijk gekoppeld met ernstige ziekten als osteoporose, osteomalacie en spierzwakte en geassocieerd met multipele sclerose, cardiovasculaire aandoeningen, complicaties bij de zwangerschap, diabetes, depressie, verhoogde mortaliteit, auto-immuun ziekten, griep, infectieziekten, alzheimer, obesitas en een verhoogd risico op diverse vormen van kanker (zie figuur hierboven, copyright dr Jos Wielders, 2017).

Daarom kan het bepalen van (25-OH) vitamine D niveaus gezien worden als een medisch noodzakelijk screening test, niet alleen om de conditie van botten te bevorderen, maar om de gezondheid in het algemeen te verbeteren. In Nederland wordt het meten van vitamine D aanbevolen voor de risicogroepen bejaarden en allochtonen, met name in combinatie met een donkere huid en een leefwijze met weinig zonexpositie.

De twee meest voorkomende vormen van vitamine D in het menselijk lichaam zijn vitamine D2 en vitamine D3. Vitamine D3 wordt onder blootstelling aan ultraviolet licht (zonlicht) geproduceerd in de menselijke huid of opgenomen vanuit dierlijk voedsel. Vitamine D2 wordt alleen opgenomen uit plantaardig voedsel.